Galeria Sztuki Współczesnej Biuro Wystaw Artystycznych w Olkuszu zaprasza 5 października (poniedziałek), o godz. 18.00, na wernisaż wystawy malarstwa Anny Wolskiej; prezentacja nosi tytuł „Pola Energetyczne”.

Parafrazując słowa prof. Pawła Taranczewskiego, obraz, zanim pojawi się na płótnie, może istnieć gdzieś w wyobraźni lub, jak określał to profesor, „na dnie oka”. Nie jest jeszcze formą ani kolorem, nie daje się nazwać. Jest raczej przeczuciem, wewnętrznym śladem, który domaga się odnalezienia. W malarstwie największą radość sprawia mi właśnie ta pogoń za obrazem. Każde położenie koloru jest próbą zbliżenia się do niego, podobnie jak każda zmiana, nałożenie laserunku czy rozjaśnienie fragmentu płótna. Ten sposób malowania nie prowadzi do jednego, wcześniej określonego rozwiązania. Obraz rodzi się w pogoni za obrazem, którego nie można ostatecznie dogonić. To, co miało być celem, staje się początkiem kolejnego ruchu. Czasem mam wrażenie, że wciąż maluję jeden i ten sam obraz, który nieustannie ewoluuje i zmienia się wraz z moją wrażliwością. Tytuł wystawy „Pola energetyczne”, zaczerpnięty z najnowszej serii prac, odnosi się również do relacji pomiędzy barwami, ich wzajemnych napięć, harmonii i dysonansów. Właśnie te wzajemne relacje są dla mnie w procesie malowania najistotniejsze”. Dr Anna Wolska jest absolwentką Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom w pracowni prof. Stanisława Kulona) oraz Wydziału Sztuki Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach. W trakcie studiów na Wydziale Rzeźby ASP gościnnie uczęszczała do pracowni malarstwa prof. Jerzego Tchórzewskiego oraz prof. Zofii Glazer na Wydziale Grafiki. Tytuł doktora uzyskała w 2019 roku, realizując projekt malarski „Rzeczywiste-nierzeczywiste” pod opieką merytoryczną prof. Urszuli Ślusarczyk oraz dr hab. Marii Piątek na Wydziale Sztuki UJK. Obecnie dr Anna Wolska pełni funkcję Dziekan na Wydziale Sztuki Mediów ASP w Warszawie, gdzie prowadzi zajęcia m.in w pracowni struktur narracyjnych oraz relacji czasoprzestrzennych. Anna Wolska prowadzi gościnnie zajęcia w Warszawskiej Szkole Filmowej oraz Akademii WIT. Rozległe zainteresowania od malarstwa, fotografii, nowych mediów po obiekty przestrzenne określają artystkę jako w pełni interdyscyplinarną, chociaż, jak sama przyznaje, najbliższe są jej tradycyjne malarstwo olejne i fotografia. Anna Wolska zrealizowała ponad sto projektów kuratorskich, w tym: wystawy indywidualne, festiwale, przeglądy, konkursy i liczne projekty społeczne. Jest członkinią Związku Polskich Artystów Fotografików oraz stowarzyszenia autorów ZAiKS.

Wybrane wystawy indywidualne: 2026 wystawa „Granice Obecności”, Miejska Galeria Sztuki MM, Chorzowskie Centrum Kultury2025 wystawa „Chromatyczność zdarzeń”, galeria BWA Sandomierz2025 wystawa „Kolor – formy dialogu”- galeria Akademii RTU Rezekne Łotwa 2025 wystawa „Widnokręgi Znaczeń” – Galeria Wspólnota Gdańska/Galeria Warzywniak, Gdańsk Oliwa 2024 wystawa „Poza horyzont barw”, Galeria Casa Matei, Kluż-Napoka, Rumunia 2024 wystawa „Linia graniczna”, Galeria Sztuki Współczesnej, Włocławek 2023 wystawa „Synergia barw”, Galeria r_z / Okręg Rzeszowski ZPAP, Rzeszów 2022 wystawa „Przestrzeń barw”, BWA, Ostrowiec Świętokrzyski 2020 wystawa „Pomiędzy”, Galeria Korekta, Galeria Po Prawej Stronie Wisły, Warszawa 2019 wystawa „Rzeczywiste – nierzeczywiste”, Galeria ISZP UJK, Kielce 2017 wystawa multimedialna „Syntezja”, Galeria Po Prawej Stronie Wisły, Warszawa 2016 wystawa „Punkt – Linia”, Katowice Miasto Ogrodów – Instytucja Kultury im. Krystyny Bochenek, Galeria 5, Katowice 2016 wystawa „Nie-pamięć”, Galeria Fotografii B&B, Miej- ski Dom Kultury Włókniarzy, Bielsko- Biała 2015 wystawa fotografii „Avalanche”, Dom Koncepcji, Warszawa 2015 wystawa fotografii „Foto nadrzeczywistość” (zrealizowana w ramach wsparcia Funduszu Popierania Twórczości ZAiKS), Galeria Po Prawej Stronie Wisły, Warszawa Wystawy zbiorowe: 2026 wystawa fotografii Okręgu Górskiego ZPAF, Galeria Fotografii B&B, Bielsko Biała2025 wystawa EP.CONTEMPORARY „między nami fotografia – zwischen uns Fotografie” Berlin, 2024 wystawa fotografii Okręgu Górskiego ZPAF, Galeria Fotografii B&B, Bielsko Biała 2023 wystawa fotografii na „Jubileusz 30 lat Galerii Fotografii B&B, 1992-2022”, Bielsko Biała 2021 wystawa laureatów VII Międzynarodowego Biennale Obrazu „Quadro Art” (organizator: Okręg Łódzki ZPAP), Łódź 2017 wystawa zbiorowa „Czułość przestrzeni”, Sinfonia Varsovia, Warszawa 2015 wystawa fotografii „Przestrzeń zatrzymana”, zbiorowa wystawa poplenerowa OW ZPAF, Stara Galeria ZPAF, Warszawa

Tekst z katalogu do wystawy

Powstanie Kolekcji Sztuki Współczesnej przy Galerii Sztuki Współczesnej Biura Wystaw Artystycznych w Olkuszu to dzieło przypadku, a właściwie dobrej woli malarza Stanisława Mazusia, który jako pierwszy – ćwierć wieku temu – podarował Galerii swój obraz; nikt tego od niego nie wymagał, miał indywidualną wystawę, był zadowolony z gościny, więc na koniec postanowił sprawić nam prezent – wręczając obraz olejny pt. „Grill”. Po nim byli następni twórcy: m.in. wybitny malarz, absolwent olkuskiego gimnazjum, później m.in. rektor warszawskiej ASP, Jan Tarasin, i kolejni, choćby Renata Bonczar, Teresa Kotkowska-Rzepecka, Joanna Warchoł, Agnieszka Czyżewska, Stanisław Rodziński, Franciszek Maśluszczak, Tadeusz Błoński i Narcyz Piórecki. Szczególnie wiele prac, które trafiły do zbiorów, powstało podczas Międzynarodowych Plenerów „Srebrne Miasto” Olkusz. Potem doszedł Ogólnopolski Konkurs Plastyczny „Kolaż-Asamblaż”, z którego nagrodzone prace przekazywane są na stan BWA. Najbogatszy dar, jaki otrzymaliśmy, to przekazanie nam w 2026 roku aż 75 prac przez Andrzeja Popiela, artystę z Warszawy, malarza i autora znakomitych kolaży i asamblaży. I tak, ani się obejrzeliśmy, a powstała piękna kolekcja. Obecnie, w roku 25-lecia istnienia Galerii, Kolekcja Sztuki Współczesnej liczy już 881 prac z zakresu malarstwa, grafiki, rysunku, rzeźby, a nawet instalacji. Na wystawę w Arboretum w Bolestraszycach wybraliśmy prace nie tylko rodzimych malarzy, ale także z dziesięciu innych państw, których twórcy mieli w Olkuszu wystawy, albo uczestniczyli w naszym plenerze. Zobaczyć więc można będzie w Bolestraszycach „jak się maluje” w tak odległych krajach, jak Chiny, czy Gruzja. Większość z prezentowanych dzieł powstało podczas plenerów „Srebrne Miasto”, więc są swoistą impresją miejsca i czasu. Artyści reprezentują różne techniki i style; obok klasycznych pejzaży, znajdziemy obrazy abstrakcjonistów, czy surrealistów. To sprawia, że – jak nam się wydaje – wystawa jest różnorodna, a tym samym ciekawa.

Olgerd Dziechciarz

Wladislaw Stalmachow (znany również jako Uladzislau Stalmakhov lub Vladislav Stalmachov) był wybitnym białoruskim artystą współczesnym, który tworzył w charakterystycznym stylu prymitywizmu oraz sztuki naiwnej. Przez ostatnie lata swojego życia mieszkał i tworzył w Polsce. Zmarł nagle 27 sierpnia 2026 roku w wieku 56 lat.

Urodził się w 1970 roku w ZSRR na terenie dzisiejszej Białorusi; większość życia przed emigracją spędził w Mińsku oraz Witebsku. Ukończył Miński Instytut Radiotechniczny. Równolegle pracował jednak jako artysta-dekorator. Od 1991 roku brał udział w niezależnych, nieoficjalnych wystawach sztuki w Mińsku i Witebsku. W listopadzie 2020 roku, podczas prodemokratycznych protestów na Białorusi, został zatrzymany wraz z córką i skazany na 10 dni aresztu. Po tym wydarzeniu zdecydował się opuścić kraj i od 2021 roku mieszkał oraz tworzył w Warszawie. Artysta świadomie posługiwał się językiem sztuki naiwnej i prymitywizmu, choć jego podejście wykraczało poza sztywne ramy tych terminów. Celowo zaburzał proporcje i ignorował zasady klasycznej perspektywy, co nadawało jego postaciom baśniowy, folklorystyczny charakter. Tworzył głównie malarstwo olejowe i akrylowe – pełne humoru, ciepła, scen z życia codziennego, kawiarni, podróży czy motywów miejskich. Jego prace były wystawiane w Polsce, Białorusi, Niemczech, Luksemburgu, Szwajcarii, Rosji, Szwecji oraz Danii.

Na zdjęciu obraz artysty z Kolekcji Sztuki Współczesnej przy BWA w Olkuszu.

Maria Bereźnica-Przyłęcka. Studia na Akademii Sztuk Pięknych (dawniej PWSSP) w Łodzi na Wydziale Tkaniny Dekoracyjnej i Unikatowej w latach 1969 – 1974 w pracowniach prof. Antoniego Starczewskiego (gobelin i dywan) i prof. Stanisława Fijałkowskiego (malarstwo). W latach 1980 – 1990 w twórczości przeważały gobeliny, później malarstwo z elementami tkackimi.

Jest autorką 65 wystaw indywidualnych w Polsce, Niemczech, Francji, Austrii i w Stanach Zjednoczonych.

Brała udział w wielu plenerach i wystawach zbiorowych i poplenerowych w wielu miejscach w Polsce, a także w Niemczech, Austrii, Grecji, Hiszpanii, na Węgrzech i na Ukrainie. Podróże są

impulsem dla nowych obrazów i wystaw.

W 2012 nagrodzona nagrodą Prezydenta miasta Gliwice nagrodą za całokształt twórczości Prace znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju i zagranicą, a także w zbiorach Muzeum w Raciborzu i w Gliwicach