Wladislaw Stalmachow (znany również jako Uladzislau Stalmakhov lub Vladislav Stalmachov) był wybitnym białoruskim artystą współczesnym, który tworzył w charakterystycznym stylu prymitywizmu oraz sztuki naiwnej. Przez ostatnie lata swojego życia mieszkał i tworzył w Polsce. Zmarł nagle 27 sierpnia 2026 roku w wieku 56 lat.

Urodził się w 1970 roku w ZSRR na terenie dzisiejszej Białorusi; większość życia przed emigracją spędził w Mińsku oraz Witebsku. Ukończył Miński Instytut Radiotechniczny. Równolegle pracował jednak jako artysta-dekorator. Od 1991 roku brał udział w niezależnych, nieoficjalnych wystawach sztuki w Mińsku i Witebsku. W listopadzie 2020 roku, podczas prodemokratycznych protestów na Białorusi, został zatrzymany wraz z córką i skazany na 10 dni aresztu. Po tym wydarzeniu zdecydował się opuścić kraj i od 2021 roku mieszkał oraz tworzył w Warszawie. Artysta świadomie posługiwał się językiem sztuki naiwnej i prymitywizmu, choć jego podejście wykraczało poza sztywne ramy tych terminów. Celowo zaburzał proporcje i ignorował zasady klasycznej perspektywy, co nadawało jego postaciom baśniowy, folklorystyczny charakter. Tworzył głównie malarstwo olejowe i akrylowe – pełne humoru, ciepła, scen z życia codziennego, kawiarni, podróży czy motywów miejskich. Jego prace były wystawiane w Polsce, Białorusi, Niemczech, Luksemburgu, Szwajcarii, Rosji, Szwecji oraz Danii.

Na zdjęciu obraz artysty z Kolekcji Sztuki Współczesnej przy BWA w Olkuszu.

Maria Bereźnica-Przyłęcka. Studia na Akademii Sztuk Pięknych (dawniej PWSSP) w Łodzi na Wydziale Tkaniny Dekoracyjnej i Unikatowej w latach 1969 – 1974 w pracowniach prof. Antoniego Starczewskiego (gobelin i dywan) i prof. Stanisława Fijałkowskiego (malarstwo). W latach 1980 – 1990 w twórczości przeważały gobeliny, później malarstwo z elementami tkackimi.

Jest autorką 65 wystaw indywidualnych w Polsce, Niemczech, Francji, Austrii i w Stanach Zjednoczonych.

Brała udział w wielu plenerach i wystawach zbiorowych i poplenerowych w wielu miejscach w Polsce, a także w Niemczech, Austrii, Grecji, Hiszpanii, na Węgrzech i na Ukrainie. Podróże są

impulsem dla nowych obrazów i wystaw.

W 2012 nagrodzona nagrodą Prezydenta miasta Gliwice nagrodą za całokształt twórczości Prace znajdują się w zbiorach prywatnych w kraju i zagranicą, a także w zbiorach Muzeum w Raciborzu i w Gliwicach

Wystawa potrwa do 8 września.

Máté Borbély rozpoczął edukację artystyczną w 2005 roku w Szkole Średniej Sztuk Stosowanych im. Margit Kovács w Győr, gdzie był uczniem Vajka Farkasa. Następnie ukończył studia na kierunku architektura w Instytucie Sztuk Stosowanych Uniwersytetu Zachodniowęgierskiego. W tym czasie zgłębiał również tajniki rzeźby pod okiem Tamása Soltry. Obecnie studiuje na Węgierskim Uniwersytecie Sztuk Pięknych na wydziale konserwacji i restauracji dzieł sztuki (specjalizacja: krzemiany). Z rzeźbą związany jest od czasów studiów; od początku fascynowały go możliwości, jakie daje szkło – materiał, który najchętniej łączy z drewnem, kamieniem i innymi „znalezionymi” tworzywami. W 2018 roku wziął udział w sympozjum rzeźby w brązie w Csongrád. Powstałe tam prace stanowiły połączenie odlewów z brązu, w których formy o charakterze sakralnym zestawiono z elementami technicznymi cywilizacji, co stanowiło nawiązanie do motywów przemijania i wieczności. Od 2014 roku regularnie uczestniczy w cyklu wystaw KOMP. W 2016 roku prezentował swoje prace wraz z Károlyem Borbélyem w Muzeum Csallóköz w Dunajskiej Stredzie, a w 2019 roku – wspólnie z Károlyem Borbélyem i Melindą Kustán – w Centrum Kultury im. Károlya Flescha w Mosonmagyaróvár. Od 2018 roku należy do stowarzyszenia artystycznego Art-Flexum (uhonorowanego nagrodą Príma). Jego rzeźby łączą szkło, drewno i kamień ze spontanicznymi odciskami dłoni. Utrwalone w brązie gesty są efektem współistnienia natury i ludzkiego dzieła – stanowią zespolenie ducha twórczego z materią i formą, myślą i uczuciem. Artysta poszukuje momentu, w którym materia (zarówno w stanie naturalnym, jak i przetworzona) oraz tworzywa sztuczne wchodzą w twórczą relację, umożliwiającą wyrażenie artystycznego zamysłu. Od 2018 roku jest członkiem stowarzyszenia artystycznego Art-Flexum, a od 2022 roku należy również do grupy artystycznej Art World Hungary.

Wystawa potrwa do 8 września 2026.